او در پاسخ به پرسشی درباره تفاوت دو نظریه اسلامی و غربی در موضوع آزادی، در ابعاد فردی و اجتماعی و نیز در حوزه حقوق اقلیت‌های دینی، رنگین‌پوستان، آزادی بیان و حقوق زنان تصریح کرد: طبق آموزه‌های دین مبین اسلام، دولت صرفاً زمانی تحقق می‌یابد که آزادی فرد به‌صورت کامل و متوازن تأمین شود؛ اما در نظریه معاصر غربی، باور غالب این است که دولت زمانی کامل است که «قوی، سخت‌گیر و قاهر» باشد. به همین دلیل، در عمل می‌بینیم اروپاییان و غربیان هرگونه حرکت حامی آزادی‌ها را ــ حتی اگر حق‌طلبانه باشد ــ سرکوب می‌کنند و در این مسیر، بسیاری از آزادی‌های شخصی، از جمله در حوزه حقوق زنان و افراد دارای پوست تیره، زیر پا گذاشته می‌شود.

استاد دانشگاه بغداد در ادامه، با اشاره به دیدگاه رهبر معظم انقلاب اسلامی، آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای، مبنی بر پیوند آزادی عمومی و استقلال ملی، گفت: هیچ فردی نمی‌تواند واقعاً آزاد باشد مگر آنکه دولتی داشته باشد که او را در بر بگیرد و خود آن دولت، مستقل باشد. تجربه ثابت کرده است که سخن رهبر معظم انقلاب در این زمینه بسیار دقیق است. امروز، تنها دولتی که در سطح جهان واقعاً تصمیم مستقل خود را دارد و از محور و هژمونی و اراده آمریکا فاصله گرفته، جمهوری اسلامی ایران است. به همین دلیل، می‌بینیم فرد ایرانی می‌تواند سرافراز، قوی و صاحب‌نظر باشد و جرئت ابراز رأی خود را داشته باشد؛ زیرا این رأی را از پشتوانه دولت مستقل خود می‌گیرد. آزادی فرد از آزادی و استقلال دولت می‌آید؛ این سخن کاملاً درست و دقیق است.

دکتر عبودی در تشریح رویکرد دوگانه غرب در حوزه حقوق بشر و آزادی، با اشاره به مواردی همچون فلسطین، غزه و فشار بر مسلمانان در موضوع حجاب و مناسک دینی، اظهار داشت: نمونه‌های فراوانی از نقض و چشم‌پوشیِ عامدانه از حقوق بشر در همه کشورهای مستضعف وجود دارد و این مسئله فقط به این کشورها محدود نمی‌شود؛ حتی در درون خودِ کشورهای مستکبر و به‌اصطلاح سکولار نیز حقوق بشر نقض می‌شود و دولت‌ها در برابر آن سکوت می‌کنند؛ در حالی که همان دولت‌ها در سطح جهانی خود را مروّج آزادی انسان و دموکراسی معرفی می‌کنند.
فارغ از پرونده‌های غزه، فلسطین، لبنان، عراق و یمن، در همین فرانسه شاهد بودیم که چگونه با معترضان برخورد خشونت‌بار شد. همچنین به‌یاد داریم که نخست‌وزیر بریتانیا صراحتاً گفت: «وقتی مردم و کشور و دولت من در خطر باشند، دیگر چیزی به نام دموکراسی شنیده نمی‌شود.» اینها همه نشان می‌دهد که دموکراسی و حقوق بشر در غرب، تابع مصلحت و امنیت نظام‌های حاکم است، نه یک اصل ثابت و صادق.

استاد دانشگاه بغداد در بخش دیگری از سخنانش، به تلاش برخی رسانه‌های غربی برای ارائه تصویری غیرواقعی از رهبر انقلاب و جمهوری اسلامی ایران در موضوع آزادی و حقوق بشر پرداخت و گفت: ذهنیت غربی اساساً طاقت پذیرش این اندیشه را ندارد که دین، منبع واقعی و اصلی آزادی‌ها باشد. اندیشه غربی، پروژه خود را بر تخریب باور دینی بنا کرده و دیگران را قانع کرده است که دین، آزادی را سلب می‌کند. اما وقتی الگوی ایران اسلامی به رهبری امام روح‌الله الموسوی الخمینی (ره) پدید آمد و پس از ایشان، این مسیر توسط حضرت آیت‌الله خامنه‌ای ادامه یافت، به مردم جهان نشان داده شد که دین، الهام‌بخش حقیقی آزادی است. تجربه انقلاب اسلامی ایران، الگویی قدرتمند ارائه کرد مبنی بر اینکه دین، به‌دلیل آنکه تحت نظارت خدای متعال است، یکی از بزرگ‌ترین نهادهای تاریخی در اعطای آزادی به انسان محسوب می‌شود؛ چیزی که نه غربی‌ها و نه کسانی که در مدار فکری آنان می‌چرخند، نمی‌توانستند آن را تصور کنند.

وی در تبیین اهمیت برگزاری این همایش و پرداختن علما و اندیشمندان جهان به موضوع آزادی و حقوق بشر افزود: پیش از هر چیز، باید از جمهوری اسلامی ایران به‌خاطر توجه به این مسائل بسیار مهم، صمیمانه تشکر کنیم. این همایش ــ همچون بسیاری از نشست‌هایی که در خاک جمهوری اسلامی برگزار شده است ــ یک نقطه اتکا و مرجع جدی به‌شمار می‌آید. ما بر این باوریم که منطقه خاورمیانه، جهان اسلام و عرب و حتی فراتر از آن، وقتی به جمهوری اسلامی ایران می‌آیند، در مرحله اول شگفت‌زده می‌شوند که چگونه مسلمانان و اسلام‌گرایان توانسته‌اند دولتی با این سطح از عمران، توسعه و توان در ساخت‌وساز و اداره کشور ایجاد کنند. در مرحله دوم، شگفتی‌شان از آن است که چگونه همین اسلام‌گرایان، دولتی با این سطح از آزادی‌های شخصی، چه در فضای عمومی و چه در سطح اندیشه و بیان، بنا نهاده‌اند. بدین ترتیب، جمهوری اسلامی ایران یک الگوی واقعی و صادق ارائه می‌کند که نشان می‌دهد اسلام، بهترین الگو برای ساختن آزادی‌های شخصی و نیز آزادی‌های عمومی و اجتماعی است.

این اندیشمند عراقی در پایان سخنان خود بار دیگر از میزبانی جمهوری اسلامی ایران قدردانی کرد و گفت: از جمهوری اسلامی ایران به خاطر توجه به موضوع آزادی و حقوق بشر و فراهم کردن چنین فضایی برای گفتگو و تبادل نظرِ علما و اندیشمندان جهان، صمیمانه سپاسگزاریم و امیدواریم نتایج این همایش در بیداری ملت‌ها و تقویت مبارزه آنان برای دست‌یابی به آزادی حقیقی و حقوق واقعی‌شان نقش‌آفرین باشد.